Sonra müzik başladı.

Başımın etrafında dönen notalar ve saçlarımı titreten bir enstrüman. Dolgun ve kızıl dudaklardan süzülen bir büyü. Gittikçe büyüyen bir mekan ve hiçbir bağlama oturmayan bir hikaye. Gerçek ve düş. Her yer ve hiçbir yer. Her zaman ve hiçbir zaman. Herkes ve hiç kimse.

Sonra müzik hızlandı.

Notaların etrafında dönen yüzler ve enstrümanları titreştiren sesler. Sıska ve titrek dudaklardan dökülen elveda kelimeleri. Gittikçe daralan bir alan ve hep aynı bağlamda kalan bir hikaye. Düş ve gerçek. Hiçbir yer ve her yer. Hiçbir zaman ve her zaman. Hiç kimse ve herkes.

Sonra müzik durdu.